Regressietherapie is een transpersoonlijke therapie. Transpersoonlijk betekent :
het eigen bewustzijn overstijgend.
Historie en ontwikkelingen in deze therapie kunnen niet beter omschreven worden dan
Hans ten Dam, pionier en grondlegger van de regressietherapie in Nederland, heeft
gedaan in zijn boek ‘Catharsis en Integratie’. Hieronder een citaat:
“Regressietherapie heeft zich bij toeval ontwikkeld. Het begon met experimenten in
hypnose. Hypnotherapeuten ervaarden dat in verkennende regressies proefpersonen in
vroegere, vaak vergeten emotionele ervaringen schoten, die achteraf een diepe opluchting
gaven. En in therapeutische regressies kwamen patiënten door een ongewild open instructie
van de therapeut in veroorzakende situaties uit kennelijke vorige levens. Meestal
ging het om een herbeleving van een traumatische sterfervaring met een onbedoelde,
krachtige therapeutische uitwerking. Tot op de dag van vandaag ontdekken onvoorbereide
psychiaters dit effect bij vergissing. Recente Amerikaanse voorbeelden zijn Brian
Weiss, Robert Jarmon en Shakuntala Modi. Toen er voldoende ervaringen verzameld en
uitgewisseld waren, drong het besef door dat het niet ging om het herbeleven van
losse incidenten, maar dat er patronen zaten door ervaringen in verschillende levens
heen en dat ze verweven waren met de jeugd van het huidige leven.
In de loop der jaren zijn er veel nieuwe elementen in de therapie gekomen. Het gaat
nl. niet alleen om de herbeleving van gebeurtenissen, het herstel van geheugenverlies
en het alsnog verwerken van onverwerkte ervaringen, maar vooral ook om het verwerken
van actuele ladingen die wij op dit moment in ons lichaam met ons meedragen. Het
bleek dat mensen zich in trance makkelijk in anderen konden verplaatsen en ook dat
zij o.a. in staat zijn van buitenaf naar hun eigen lichaam te kijken op een manier
waarvan we vroeger dachten dat die aan helderzienden was voorbehouden. Zij constateerden
dat er tekorten of 'gaten' in hun lichaam zaten. De instructie om op te zoeken en
te ervaren wat daar vroeger gezeten had, gaf zowel 'energetische' antwoorden (dat
wil zeggen dat mensen het ontbrekende deel als een substantie of energie zien met
kleur en vorm) als onmiddellijke regressies. We hebben dus te maken met een transpersoonlijke
psychotherapie, d.w.z. een therapie die accepteert dat we buiten ons persoonlijk
begrensde bewustzijn kunnen komen, zoals in mythische en mystieke ervaringen.
Een transpersoonlijke psychotherapie waarin regressies naar het verleden en het energetisch
werken in het hier en nu gecombineerd worden,waarin mensen zich moeiteloos verplaatsen
in anderen waarmee ze ooit in contact zijn geweest, waar mensen even makkelijk gebeurtenissen
van buitenaf of uit het standpunt van anderen kunnen meemaken als vanuit zichzelf,
waarin mensen zowel lichamelijke als onlichamelijke ervaringen kunnen meemaken, waarin
mensen vreemde ladingen die ze van anderen hebben overgenomen, losmaken en zelfs
terugsturen en waarin mensen ladingen die ze verloren hebben, talenten, krachten
en zelfs ogenschijnlijk hele zielendelen, terughalen en integreren. Al deze mogelijkheden
bestaan niet alleen naast elkaar, maar kunnen in de loop van één sessie gecombineerd
worden. “
